Zwarte Piet en voetbal Selfies; hot?

Zwarte Piet

Ik ben nu 3 maanden terug in Nederland en bijna helemaal gewend. BIJNA, want wat ben ik geschrokken van de discussies rondom zwarte Piet, en bijvoorbeeld de op internet geplaatste selfie van een paar jongens van het Nederlands elftal of liever het uit de hand gelopen commentaar hierop.

Ik was altijd trots op mijn Nederland, met zijn multiculti maatschappij waar, over het algemeen, toch iedereen welkom was. Ik ga me niet uitspreken over politieke voorkeuren, dat moet iedereen maar lekker zelf weten, tenzij het wordt ingegeven door angst. Dat blijft een slechte raadgever. Maar we zijn toch hopelijk het stadium van onderscheiden op kleur al wel voorbij? Zwarte Piet was in mijn beleving altijd zwart als roet; de schoorsteen had dat veroorzaakt. Had van mij ook gewoon zwart mogen blijven, maar nee, dat worden politieke discussies. Heftige vraagstukken. Er worden politie machten op de been gebracht om tegenstanders onder controle te houden bij de intocht van Sinterklaas. een kinderfeest. KINDERFEEST! is dat het voorbeeld wat we onze kinderen willen geven? Die zien toch geen Afro-Amerikaanse man met te veel lippenstift? die zien de mythe, het sprookje, het kleine stukje in hun leven wat ongeveer 6 jaar duurt en wat reuze leuk en spannend is. En waar ze toch gewoon onbevangen van mogen genieten?  Is dat witte paard nog wel geoorloofd, heet ie nog Americano ook…….. pfff, alsof er geen grotere vraagstukken liggen!

Voetbal Selfie

Dan de selfie van een paar jongens van het Nederlands elftal; ” FC aap, bijna 5 december en dan krijg je dit” en allerlei ander moois onder een leuk bedoelde foto van een paar mooie jongens, die een regenboog aan roots hebben, en om die reden een verschillend kleurtje. Die, mijns inziens, prachtige ambassadeurs zijn voor ons land, samen met hun andere collega’s die er nu even niet op staan. Omdat ze multiculti zijn. (en gelukkig ook weer een wedstrijdje wonnen).

Mijn mooie land, zo één in verdriet om de ramp met MH17, waar ook allerlei kleuren en culturen bij elkaar waren, op zoek of terug naar weer andere. Zo verdeeld in onschuldige zaken als een kinderfeest of een foto en dit zijn maar twee voorbeeldjes waarin de focus ligt op huidskleur.  Onder die huid stroomt toch bij ons allemaal dezelfde kleur? Plaatsvervangende schaamte voel ik, als iemand wordt aangekeken op zijn huidskleur. Onmacht voel ik, omdat we in al die jaren nog helemaal niks lijken te hebben geleerd over dat we allemaal anders zijn, maar dat dit niks te maken heeft met de kleur van je huid.

Ik zie mezelf nog staan in 1993 bij het concert van “Racism Beat it!”  Racisme is zo vorige eeuw!

About