Rondreis Indonesie: Bali, Lombok, Gili Air, Flores en Rinca

Al sinds ik de centjes er voor had wilde ik zoveel mogelijk plaatsen ter wereld zien. In mijn geval bepaald niet genetisch bepaald, mijn zusjes en ik brachten onze jeugd vooral in Zeeland door en nog steeds voel ik me een “zeeuws meisje”, maar reizen is wel een van mijn passies. Als je een partner hebt die daar ook last van heeft en het geluk om 7 jaar in Azie te mogen wonen, dan zie je nog wel eens wat. Om onze 3-jarige periode in Indonesie af te sluiten besloten wij een eilanden toertje te maken naar Bali, Lombok, Gili Air,  Flores en Rinca. Wij deden dit op eigen gelegenheid met behulp van Tripadvisor beoordelingen.

Bali

dorpstempel in Sanur

tempel in Sanur

Voor mij is er geen plaats zo ‘eigen’ als Bali. Het is een Indonesisch eiland en  ligt ten oosten van Java en ten westen van Lombok. Indonesië is overwegend Islamitisch, maar de bevolking op Bali hangt voor het overgrote deel een vorm van Hindoeïsme aan. Deze religie loopt als een rode draad door het hele leven en is zichtbaar in huis tempeltjes, de dagelijkse offers aldaar, maar ook op de stoepen en bij de dorps tempels en de vele ceremonies. Een Balinese vrouw heeft me eens toevertrouwt dat haar leven knap lastig was met al die ceremonies, haar gezin en haar baan. Maar juist die geven voor ons westerlingen de prachtige mystieke sfeer die er op het eiland heerst. Ik word persoonlijk blij van die vrouwen en mannen die zich op een bepaald moment van de dag nog steeds in traditionele kleding hijsen, een Frangipani bloem achter hun oor steken en op weg gaan naar de tempel. Blij ook van de bruiloften die volgens vastgestelde regels verlopen maar waar je ook als toerist rustig naar binnen mag lopen en verwend wordt met dans, muziek en eten! want oh oh, het heerlijke Balinese eten! Mijn lief en ik zijn zelfs getrouwd op Bali, bij de tempel van Tanah Lot,  onze liefde voor dit eiland zit best diep. Voor onze “afscheids reis”  besloten we om nog een laatste rondreis over het eiland te maken. Vanuit Surabaya landt je op het vliegveld van Denpasar, in een paar jaar tijd overigens enorm gemoderniseerd en het kan zich nu eindelijk meten met andere grote internationale luchthavens. Vanuit Denpasar zijn wij direct doorgegaan naar Sanur. Het is nog steeds een charmante badplaats met voor elk wat wils, zonder de uitzonderlijke drukte van bijvoorbeeld Kuta. De zee is rustig, de toeristen zijn dan ook vaak families met kinderen en de gemiddelde leeftijd ligt wat hoger dan aan de zuidkust. Perfect vinden wij!

Candidasa

Candidasa

Vandaar uit zijn we via Ubud, om te raften in de jungle, richting de oostkust gereden naar Candidasa.Het is daar rustig en de zee is er ruig, maar je kunt er fantastische fietstochten maken die je langs kleine dorpjes brengen waar je enorm gastvrij wordt onthaalt. De wegen zijn hier en daar wel behoorlijk heuvelachtig, dus verwacht niet om lekker rustig te kunnen peddelen. Vandaar uit zijn we na een paar dagen relaxen door gereden naar de noordkant van het eiland; Kalibukbuk, vlak bij Lovina. Wij verbleven daar in hotel Paradise, en ik kan dat hotel echt enorm aanraden. Het is klein; heeft maar 8 kamers, maar die zijn zo enorm ruim dat je er zou kunnen gaan wonen! met ook nog een heel groot balkon met ligbedden, beneden een heerlijk zwembad, een prima keuken met zowel Italiaans als Indonesisch eten kun je het daar prima volhouden! Mijn lief is een enorme visliefhebber en speciaal voor hem ging er op verzoek een vers gevangen Red Snapper op de BBQ. Waar we echt voor kwamen was daarom een extra bonus; de kleine zwarte dolfijnen die vooral in de vroege ochtend heel goed zijn te spotten. Met kleine (hele kleine!) bootjes wordt je nog voor zonsopgang de zee op gebracht en voor je het weet zijn ze overal! Ze zwemmen mee met de boten, maar we hebben ons laten vertellen dat in het hoogseizoen ze soms ook door de nogal talrijke bootjes worden opgejaagd. Wij hadden het geluk dat het in September reuze mee viel en we hebben alleen maar genoten!

Vanuit Lovina zou het een lange reis worden, het centrale hoogland door, naar een piepklein dorpje Nyeleket, in het Penebel/Tabanan district. Hier hebben Australische vrienden van ons een villa gebouwd  FROG VILLA , die in zijn geheel te huur is. Het is hier echt zo ontzettend mooi en nog ongerept!  De rijstvelden heb ik nog nooit elders zo mooi gezien! Je maakt deel uit van het dorpsleven, met Leith en Meki als je gids en met,  als je geluk hebt,  een bruiloft of crematie. Er is ook verder weinig ander vertier. Mijn lief is nog even gaan kijken bij een hanen gevecht, authentiek dorpsvertier,  maar nogal wreed. Die vond dat ook al snel “too much”! Maar het is daar echt een plek om even  helemaal te onthaasten en wat ook prettig is, dat deel van het eiland is altijd tamelijk koel, best lekker dus! We hebben ons hier lekker opgeladen voor deel 2 van onze rondtrip; Lombok.

wreed dorpsvertier; hanengevecht

dorpsvertier in Nyeleket; hanengevechten

villa te huur in Nyeleket

Frog Villa in Nyeleket

 

 

 

 

 

 

 

prachtige rijstvelden

prachtige rijstvelden

pure dorpsleven

pure dorpsleven

Lombok

Ook dit eiland bezochten we al vaker en werd steeds meer een ‘thuiskomen’. Het is hier weer voornamelijk Islamitisch en in grote delen nog steeds erg traditioneel, maar met name aan de zuid- en westkust zijn toeristen steeds meer welkom en vind je veel en ook goede hotels. Wij vinden aan de zuidkust het Novotel (Kuta) erg OK en verbleven aan de westkust (Senggigi) graag in het Sheraton hotel. Lombok leent zich uitstekend voor allerlei trips over het eiland. Van het bezoeken van traditionele markten (waar je soms een sterke maag nodig hebt!) tot trektochten naar de op 2 na hoogste vulkaan van Indonesië, de Gunung Rinjani. Het binnenland is ruig en nog onontwikkeld terwijl op de vruchtbare vlakkere delen rondom de vulkaan rijst, sojabonen, koffie, tabak, katoen, kaneel en vanille worden verbouwd. Langs die wegen zie je ook veel cashew nut bomen en die nootjes worden ook veelvuldig langs de weg te koop aangeboden. Lekkerder en verser gaat niet lukken! Een bezoek aan Lombok werd door ons steevast gekoppeld aan een trip naar Gili Air. Dit is het eerste eiland van een groepje van 3 en ligt voor de westkust van Lombok.

Gili Air

Met een bootje wordt je vanuit de haven van Bangsal naar Gili gebracht. je kunt kiezen voor de ferry, die wacht tot hij vol is, of je kunt er onderhandelen met de talloze kerels die je voor een zacht prijsje naar de overkant brengen. Laat je niet van de wijs brengen; dat zachte prijsje kan met gemak tot zeker de helft naar beneden en al gaat het met veel vertoon, ze zijn dan nog steeds heel blij. Zorg wel dat jij bepaalt wanneer de boot vertrekt, anders wachten ze tot ze nog meer mensen zo gek krijgen om in te stappen en had je net zo goed op de ferry kunnen wachten. Aan de overkant wordt je opgewacht door tientallen “lombok ferrari’s”; paard en wagen die met veel belletjes zijn opgetuigd. Deze jongens hebben allemaal een vaste prijs; rond de 5 euro. Afdingen lukt hier niet en met je bagage over een zandpad zwoegen is niet fijn, dus stap maar gewoon in! Gili is piepklein en wij vinden het een soort Indonesisch Jamaica. De laid-back sfeer, de vele cocktail barretjes en restaurantjes en natuurlijk de ontzettend mooie zee met koraal riffen maken het een klein paradijsje. Je loopt in 45 minuten volledig rond, maar maak ook eens een wandelingetje naar het midden van het eiland, waar de “gewone” mensen wonen! Onze “all time favorite”  is daar zonder enige twijfel  Casa Mio; 5 huisjes in Sasak stijl met je eigen veranda, pal aan het strand, zelfs nog een klein zwembadje en een prima restaurant! De hemel op aarde! Snorkel spullen kun je echt overal huren en je staat versteld van wat je te zien krijgt! Het is ook met kinderen goed te doen, want het koraal rif ligt niet pal op het strand en de zee wordt pas langzaam aan dieper.

Sasak bungalow Casa Mio op Gili Air

Sasak bungalow Casa Mio op Gili Air

zonsondergang bij Casa Mio

zonsondergang bij Casa Mio

Flores

uitzicht Golo Hilltop

uitzicht Golo Hilltop

Flores was een plek waar we nog niet eerder waren geweest en stond hoog op het verlanglijstje in verband met het nationaal park Komodo. Inderdaad! de enige plek ter wereld waar Komodo varanen rondsjouwen. Flores heeft ongeveer de grootte van een derde deel van Nederland en van oost naar west strekken zich bergketens uit met dode en nog werkende vulkanen. Het grootste deel van de bevolking is Rooms-Katholiek vanwege de Portugezen die hier aan land kwamen (Flores is Portugees voor bloemen) Het is nog lang niet zo toeristisch als Bali en Lombok maar er zijn een paar luchthavens en je kunt je hier goed vermaken. Maar zoals gezegd was het voor ons vooral een beginpunt om naar het Komodo park te komen.  Wij zijn geland op Labuan Baja, je zit dan al aan de “goede kant” van het eiland. We verbleven hier een paar nachten in het Golo Hilltop hotel, gerund door 2 nederlandse dames.  Het hotel is eenvoudig maar brandschoon en heeft een fenomenaal uitzicht over de baai en een heerlijk zwembad. Maaltijden zijn er eenvoudig maar heel goed en je loopt op je gemak in een kwartiertje naar het stadje.Hier kun je allerlei bootjes huren die je naar Komodo of Rinca Island kunnen brengen. Rinca is naast Komodo dus de enige plek ter wereld waar de Komodo varanen lopen en is iets minder toeristisch dan Komodo Island zelf. Wij kozen hier voor,  ook omdat het iets korter varen is, ik heb namelijk last van zeeziekte. Wij hadden het zo uitgestippeld dat we in de vroege ochtend konden gaan varen, dan nog voor de allerergste hitte op Rinca van boord gingen om dan na onze voettocht over het eiland weer halfweg terug te varen en een nachtje zouden overnachten in het Komodo resort & Diving Club. De boottocht naar Rinca was al een geweldige beleving. Het is echt een prachtig natuur reservaat met allerlei kleine eilandjes. Na een uurtje of 3 kwam Rinca in zicht. Gelukkig lagen er maar weinig boten, ze laten namelijk ook maar een beperkt aantal gasten toe per dag. Als je aan wal komt staat er al een “ranger” om je om te vangen. Zonder hem  mag je absoluut het eiland niet over. Hij weet de weg, maar weet ook waar de Komodo’s liggen en geloof me, dat wil je ook weten! Deze enorme jongens (tot wel 3 meter), zie je namelijk soms gewoon niet te liggen, maar ze zijn doodeng en levensgevaarlijk. Ze hebben  de gewoonte een stuk uit hun prooi te bijten en deze dan te volgen tot die aan de gevolgen van het gif en de bacteriën uit hun bek bezwijkt. Bij bijvoorbeeld een buffel kan dit proces wel een maand duren! Het vrouwtje legt haar eieren in kuilen en bewaakt die zeer agressief tot ze een maand of 4 zijn. Om dan na 3-4 maanden terug te komen om de uitgekomen jongen op te vreten! So much voor moederliefde! 10% van het Komodo menu bestaat uit hun eigen jongen, het zijn dus echte schatjes. Aangezien ze in actie ook nog zo’n kilometer of 20 per uur kunnen halen waren we erg blij met onze ranger, ook al mag die niet meer dan een grote stok bij zich dragen! Wij vonden het een hele belevenis om deze beschermde beesten, die geen natuurlijke vijanden meer hebben,  in het echt en van heel dichtbij te kunnen bekijken in hun eigen habitat!

komodo varaan

komodo varaan

buffel hoofd

te laat voor deze buffel

 

 

 

 

 

 

 

Na dit avontuur, waarbij je ook echt voor water en een hoofddeksel moet zorgen,  zijn we dus weer het nationaal park ingevaren voor onze overnachting. Steeds als we een klein eilandje zagen waren onze verwachtingen hoog gespannen, maar toen we de plaats van bestemming eindelijk bereikten overtrof dit echt alles! op een strandje staan 12 kleine huisjes, minimalistisch maar zeer smaakvol ingericht, met een groot restaurant waar heerlijk Italiaans en Indonesisch eten wordt geserveerd. De allergrootste verrassing ligt voor je deur: je loopt zo het water in en komt dan in het allermooiste, meest ongerepte koraal rif wat ik ooit heb gezien! Met alle prachtige bewoners natuurlijk! Magnifiek! Al pratend met de overwegend uit duikers bestaande andere gasten hoorden we dat deze vooral op zoek gingen naar Manta roggen. Enorme zwart/witte roggen die zich in bepaalde stromen in grote groepen ophouden. Nou zijn wij allebei niet zo van het duiken, dus we vroegen of het ook snorkelend zou lukken om ze te zien. Dat moest wel kunnen, maar hadden wij een vergunning? Uh, nee! Om in het water te gaan had je dus een speciale vergunning nodig, maar die konden wij wel lenen van een vriendelijke duiker die een dagje op het eiland bleef! geweldig! Dus daar gingen wij, met onze eigen boot inclusief 3 man bemanning. Ook dolfijnen zouden er te spotten moeten zijn en jawel, al snel zagen we een paar grijze duikelaars. Zo mooi! Tot de bemanning echt opgewonden werd en begon te wijzen. Wat we daar te zien kregen overtrof echt alles! een enorme school met Manta roggen kwam onze kant uit! Snel de flippers en snorkels aan en het water in! En dan zijn ze ineens toch wel heel groot en met heel velen. En wat erger is, ze bewegen naar jou toe en lijken je ook echt te zien! Als ik je vertel dat de groten zo’n 7 meter spanwijdte hebben en de kleinere 5,5 meter dan is het niet heel verwonderlijk dat ik me toch een tikkeltje kwetsbaar begon te voelen en richting het trapje van de boot ging, toch? Maar ook vanaf de boot was het een onvergetelijk schouwspel, vooral toen er 2 Manta roggen een soort paringsdans naast de boot gingen doen. Extra leuk was het om in de avond terug te komen in het resort en te horen dat geen van de duikers Manta roggen had gespot! Vol trots lieten we natuurlijk onze filmpjes op de I-phone zien!

Komodo resort & diving ClubEven terug naar Bali; Ubud

sunset

sunset

manta ray

manta ray

Aangezien de vluchten vanuit Flores altijd via Denpasar gaan, zijn we ter afsluiting nog even een paar dagen in Ubud gebleven. Bekend om zijn kunstenaars en ambachtslui die werkelijk alles maken wat je maar kunt bedenken tegen erg leuke prijzen. Hier hebben we dan ook het plan gekregen om onze meubels voor ons huis in Thailand te kopen en zijn we inmiddels al vaak terug gekeerd en aardig ingeburgerd. Het centrum is toeristisch en druk, maar zodra je de hoofdstraten achter je laat zit je midden in het Balinese leven. Wij verblijven er graag in een schattig Bed & Breakfast: Suastika. Inmiddels worden we er als familie beschouwd en gaan steeds met tegenzin weer naar huis!

Voor een onvergetelijke vakantie kan ik je deze plekken zeker aan raden. Het is overal veilig om te reizen, als je de normale veiligheids regels in acht neemt. De reis van Nederland naar Indonesie is niet goedkoop maar ter plaatse is er echt voor elk budget slaapgelegenheid te vinden en kun je het ook met je eten zo duur of goedkoop maken als je wilt.

About

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>